Metroda kitap okumayı seviyorum. Bu yüzden bazen özellikle arabayı evde bırakıp metroya biniyorum.
Dün akşam da kitap okurken yanıma 10-12 yaşlarında bir çocuk oturdu. Önce sağa sola baktı. Sonra bir süre beni izledi. Birkaç dakika sonra çantasından kitabını çıkardı ve okumaya başladı.
Sanırım benden cesaret aldı. Açıkçası o an küçük bir mutluluk yaşadım.
4-5 durak sonra çocuk indi. Ardından yanıma genç bir kız oturdu. O da çantasından kitabını çıkarıp okumaya başladı.
Tahminimce metroda küçük bir çekim alanı oluşturdum 😉
İnsanın mutlu olması için her zaman büyük işler yapmasına gerek yok.
Bir kitap açarsınız. Bir çocuk görür.
O da kitabını açar okur. Hepsi bu.
Alışkanlıklar anlatılarak değil, görülerek bulaşır. Hem de sessizce…
İlk fotoğraf Ihlamur Deresi Köprüsü, ikinci fotoğraf ise Ihlamurdere Caddesi. Aralarında çok değil 80 sene…
İstanbul'un merdivenleri pek de üzerinde durmadığımız gerçeklerinden biri. İstanbul, özellikle tarihi yarımada, Galata ve Haliç…
İnsanlar parayı almadan önce mi ahlaklıdır, yoksa para henüz ellerine geçmediği için mi? Ya da…
Bu dünyada görmek istediğin değişiklik ol Hindistan'ın kuruluşunun zeminini hazırlayan Mahatma Gandhi'nin barış yanlısı yaşamı…
Hep çok seyahat eden adamların arasına giriyordum, çünkü biliyordum ki aradıklarımı görecek ve hatırlayacak olan…
Rosa Adası Rose Adası Cumhuriyeti, 1968 yılında İtalyan mühendis Giorgio Rosa'nın Adriyatik Denizi'nde kendi inşa…